Juliet to Romeo

Romeo,

ikaw. oo ikaw nga. ikaw na feeling gwapo at umaasang hahabulin ko. makinig ka...(aiii magbasa pala..) hindi tulad mo ang dapat kong pag-aksayahan ng panahon. pero sige, since na gusto mong sumikat at ma mention na naman sa blogspot ko na wala namang bumabasa, paglalaanan kita ng panahon kong puno ng kaboringan.

oo mahal kita. minahal kita. pero hindi sapat ang salitang mahal para magtanga tangahan at magbulagbulagan at magbingi bingihan at kung ano ano pang kagagahan para hindi ko makitang sayang lang ang pagmamahal na inukol ko sau.bukas ang mata ko, 20/20 vision pa nga kahit madalas akong magchat, para makita na hindi dapat ako maniwala pa sayo. akala mo lang martir ako...pero hinde...hindi at mas lalong hindeeeeeeeeee...

sino ka nga ba?...isang tao na biglang nagumepal na umentra sa buhay ko. isang taong pinagkatiwalaan ko. at isang taong minahal ko. asa ka naman na mamahalin pa kita sa kabila ng libo-libog este...libo?! mong kasinungalingan. utang na loob, minsan nga kausapin mo ang sarili mo at itanong mo kung sino ka ba? masyado ka bang nasaktan sa paghihirap ng sangkatauhan para magawa mo ring saktan ang iba.

katulad ko.

hindi ako galit sau.lalong hindi bitter. alin man sa dalawa ang obvious, bahala ka na. pero mas nag uumapaw ang paghanga ko sau. napabilib mo ko ng sobra. akala ko sa pelikula lang matatagpuan ang mga taong katulad mo. isa kang living legend at hindi totoong extinct ang lahi mo. pano mo nagawang paikutin ang babaeng walang muwang katulad ko sa palad mo at kaya mong pasayawin ng nobody nobody but you?...nakakabilib!

hindi ka naman gwapo.kaya wag na wag mong iisiping maraming mahuhumaling sau. pareho lang tayong may pimples. mataba ka at hindi macho...pero taglay mo ang tunay na pagiging simpatiko, kaya siguro over confident ka.

sige magpakasaya ka. at magpapakalungkot ako. darating din ang oras na magtatapos ang pagiging emo ko. at ako naman ang magpapakasaya. pero habang nagluluksa pa ko sa kadiliman na hinatid mo, pabayaan mo muna kong makulong sa mundong ito, nang sa ganun...matanggap ko sa sarili kong hindi na karapat-dapat pang umasa at isang malaking ka-shungahan ang mahalin ka pa.


Juliet